Ismim Marusya. Men uy izlayapman.
Yoshim endigina 1,5 da, lekin men uchta shaharni ko‘rdim.
Bir kuni meni Toshkent viloyatida notanish uy oldiga tashlab ketishdi.
Och va qo‘rqqan edim, mo‘ylovlarimni ham kesib tashlashgan edi.
Baribir menga omad kulib boqdi meni haydab yuborishmadi.
Bir yilga yaqin meni boqishdi, davolashdi, sterilizatsiya va emlashdi.
Ular meni o‘zlariga olib qolmoqchi bo‘lishdi, lekin uyda boshqa mushuk bor edi.
Olti oy davomida bizni yarashtirishga urinishdi, ammo birga yashay olmadik.
Avval Toshkentga keldim, hozir Samarqanddaman ko‘zimni davolatyapman.
Shu shaharda o‘z insonlarimni uchratishimga umid qilishadi.
Men mehribonman, odamlarga o‘rgangaman va faqat bir narsani orzu qilaman: safarlarim tugasin.
Balkim, mening haqiqiy uyim senning uyingdir?